Dotyk dla zdrowia

Dotyk dla Zdrowia i Kinezjologia
program warsztatów

ŻYCIE = NIEUSTANNY RUCH – to praca  całego organizmu , działania na zewnątrz , aktywność naszego mózgu i zmysłów oraz dynamika emocji.

Kinesis/gr/ znaczy ruch ,więc szeroko rozumiana wiedza o nim i świadome jej wykorzystanie  z pewnością poprawia jakość naszego funkcjonowania ; dotyczy to zarówno osobistego stanu psycho-fizycznego i intelektualnego oraz aktywności  rodzinnej,zawodowowej,społecznej.

 

Z szerokiej propozycji kinezjologii zaprezentowane będą dwie metody:

– DOTYK DLA ZDROWIA autor J. Thie

– KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA /ze szczególnym uwzględnieniem Brain Gym/ autor P. Dennison

 

DOTYK DLA ZDROWIA / Touch for Heath/

Autor : John Thie

 

DOTYK DLA ZDROWIA to jedna z części kinezjologii stosowanej-nauki o aktywizacji mięśni wykorzystującej badanie stanu sprawności mięśni do oceny stanu zdrowia.

Kinezjologia stosowana zakłada, że ciało człowieka jest całością o wielorakich i zróżnicowanych funkcjach, które można rozpatrywać w aspektach: biochemicznym, emocjonalno-psychologicznym i strukturalno-ruchowym,

 

DOTYK DLA ZDROWIA jest bezpieczną metodą uaktywniania naszych naturalnych zasobów siły życiowej, niezbędnej do utrzymania właściwego napięcia aparatu mięśniowego bezpośrednio związanego z aktywnoścą narządów.

Metoda dr J. Thie  wykorzystująca  wiedzę medycyny współczesnej i starożytnej- uznana jest w ponad 40 krajach i stanowi doskonale uzupełnienie leczenia konwencjonalnego a także profilaktykę zdrowia.

 

Celem szkolenia jest nauka:

-diagnostyki sprawności mięśni poprzez stosowanie TESTU MIEŚNIOWEGO

-praktycznego usprawniania poszczególnych mięśni poprzez pracę z przyczepami mięśni, punktami neurolimfatycznymi i nauronaczyniowymi oraz meridianami związanymi z mięśniami,

Wiedza uzyskana podczas szkolenia umożliwi poprawienie ogólnej kondycji organizmu, łagodną korektę postawy, rozładowywanie napięć emocjonalnych i redukcje skutków stresu.

 

Nabyte umiejętności z powodzeniem mogą wykorzystywać masażyści,rehabilitanci,pedagodzy  oraz rodzice i opiekunowie chcący wspierać rozwój dzieci  Metoda i wykorzystywane w niej techniki skierowane są do wszystkich zainteresowanych zdrowiem,dobrą kondycją własną i swoich najbliższych oraz wspieraniem podopiecznych czy pacjentów.

KINEZJOLOGIA EDUKACYJNA – autor Paul Dennison

To prosty system ćwiczeń/zabaw ruchowych i sportowych/ integrujących całościowy system ciało-intelekt-emocje, które wpływają na lepszą jakość codziennego funkcjonowania, doskonalenie umiejętności szkolnych czy radzenia ze stresem.

Metoda oparta na naturalnym rozwoju ruchowym jest bezpieczna i stanowi nieustanne źródło poznania siebie i kreatywnych poszukiwań.

 

Chętnie wykorzystywana jest przez nauczycieli, pedagogów, psychologów,terapeutow zajęciowych, arteterapeutów, opiekunów i rodziców.

 

Zaprezentowane zostaną trzy podstawowe obszary ćwiczeń i zabaw dotyczące  wzmacniania trzech obszarów integracji ciało- umysł:

– Komunikacja/komunikowanie się, porozumiewanie się/  czyli integracja lewa/prawa półkula i lewa/prawa strona ciała

– Organizacja/organizowanie się/ czyli integracja dolnych/odruchowo-emocjonalnych/ i górnych/myślących/ obszarów naszego mózgu

– Zrozumienie / koncentracja/ czyli zdolność funkcjonowania ciała i umysłu w relacji przód-tył ciała i przednie-tylne partie mózgu/płat czołowy,skroniowy i potyliczny/

KOMUNIKACJA (Komunikowanie się, Porozumiewanie się)

 

 

Komunikacja jest tu rozumiana jako możliwość skutecznego porozumiewania się każdego z nas ze sobą samym i z otoczeniem.

Jest ona podstawowym pojęciem współzależności funkcjonalnej pomiędzy dwiema lateralnymi półkulami nowej kory mózgowej. Na poziomie neurofizjologii podstawą procesów  komunikacji jest sieć nerwowa pomiędzy prawą i lewą półkulą mózgową, przebiegająca poprzez ciało modzelowate.

 

Mechanizm porozumiewania się rozwija się podczas wczesnych doświadczeń dziecka związanych z działaniami wzrokowymi w bliskiej odległości, słuchowymi, kinestetycznymi i dotykowymi. Te działania wpływają na specjalizację półkulową stymulując poziom integracji między oczami, uszami i półkulami mózgowymi pracującymi jako zintegrowany, jednolity system.

Komunikowanie się  jest więc realizowane zarówno w aspekcie werbalnym jak i mowy ciała –  rozumienie i  interpretacja języka poprzez obuuszne słyszenie, odbieranie bodźców wzrokowych poprzez obuoczne widzenie i wyrażanie znaczenia poprzez mowę, gestykulację i działanie.

 

Ćwiczenia proponowane w tym rozdziale skierowane są na aktywizację podstawowych umiejętności związanych z porozumiewaniem się takich jak:

  • Koordynacja ruchowa w dużej i małej motoryce: autonomiczność, współzależność i współpraca poszczególnych części ciała
  • Świadomość schematu i pracy ciała:  odczuwanie, umiejętność oceny i selekcjonowania bodźców wzrokowych, słuchowych i dotykowych
  • Mowa ciała : umiejętność odczytywania komunikatów niewerbalnych i ich wysyłania
  • Mówienie: rozwój mowy na poziomie werbalnym z uwzględnieniem czynników fizjologicznych, psychologicznych i oddziaływań  dydaktycznych
  • Interpretacja języka mówionego: komunikat, polecenie, ukryte znaczenie, intencja językowa
  • Postrzeganie i interpretacja obrazu (trójwymiarowego i dwuwymiarowego)
  • Rozumienie symboli i znaków (przede wszystkim litery i cyfry)
  • Czytanie:  umiejętność odczytywania i rozumienia języka pisanego
  • Interpretacja tekstu czytanego (czytanie ze zrozumieniem)
  • Pisanie: opanowanie liter i znaków, zasad kaligrafii i ortografii, automatyzm i tempo pisania
  • Wyrażanie myśli w formie pisemnej
  • Motywacja do porozumiewania się z otoczeniem w w/w formach.

ORGANIZACJA    (Organizowanie się)

Organizacja  jest tu rozumiana  jako zdolność do funkcjonowania naszego ciała i umysłu jako jedności racjonalno-emocjonalnej, której podstawą jest integracja dolnych (odruchowo-emocjonalnych ) i górnych ( myślących) części naszego mózgu. Taka organizacja pracy mózgu i ciała stanowi bazę tworzenia się skutecznej strategii naszego działania.  Pojęcia, idee, wyobrażenia ściśle związane z realnym światem doświadczeń stają się punktem wyjścia do tworzenia tych strategii.

Skutecznie nauczyć się czegoś można tylko wtedy gdy  pojawia się zaangażowanie emocjonalne i poczucie sensu. Ośrodki emocjonalne na poziomie śródmózgowia są odpowiedzialne za uczenie się skojarzeniowe. Reagują one na metaforę lub symbol sprzyjając tworzeniu się  skojarzeń, które są skuteczniej zapamiętywane i łatwiej wywoływane z pamięci. Pozytywne doznania emocjonalne wzmacniają system motywacji zarówno do podejmowania procesów myślowych (operowanie informacją) jak i do działania.

Funkcjonowanie dobrze zorganizowanej osoby wynika ze świadomości
kim jest w każdej sytuacji. Ta świadomość daje  poczucie własnej przestrzeni i przestrzeni innych osób. Pozwala  na  uporządkowanie działania na indywidualnym poziomie, ale również daje zdolność odczytywania  i dostosowywania się do sposobu funkcjonowania otoczenia poprzez dokonywanie właściwych wyborów i wprowadzanie korzystnych zmian.

Ćwiczenia proponowane w tym rozdziale skierowane są na aktywizację podstawowych umiejętności związanych z organizacją:

koordynację dołu i góry ciała ze szczególnym uwzględnieniem  odruchu chodu i odruchu napięcia i rozluźnienia mięśni brzucha: autonomiczność, współzależność i współpraca dołu i góry ciała ( w pionie np. lewe biodro-lewe ramię  i po skosie np. lewe biodro-prawe ramię)

właściwą postawę ciała

równowagę: statyczną i dynamiczną

stymulację koordynacji pracy oczu, uszu, rąk i nóg

przystosowanie do wymagań otoczenia: umiejętność zrozumienia i zastosowania reguł działania

współpracę w działaniu z innymi osobami

samoobserwację i samokontrolę

kreatywność i ekspresję

rozwijanie własnej strategii zabawy, uczenia się i planowanego działania

porządkowanie przestrzeni wokół siebie według przyjętych zasad

otwartość na proces uczenia się

aktywność ruchową jako podstawę aktywności intelektualnej i równowagi emocjonalnej

ZROZUMIENIE /Koncentracja/

 

Zrozumienie w tym opracowaniu, zgodnie z intencją twórców programu Gimnastyka Mózgu ®, określane jest jako zdolność do funkcjonowania ciała i umysłu w relacji przód-tył ciała i przednie-tylne partie mózgu (płat czołowy, skroniowy oraz ciemieniowy i potyliczny). Jednoczesne skupienie uwagi na detalu i utrzymanie  świadomości całości obrazu (perspektywy)  – racjonalna reakcja na bodziec i zdolność do nadzorowania własnego ruchu. – jest efektem prawidłowych  relacji przednich i tylnych obszarów mózgu.

 

Przednia część mózgu (płaty czołowe) odpowiada za rozumienie, kontrolę motoryki i logiczne działania. W pniu mózgu zlokalizowany jest mechanizm przetrwania – silny wzorzec reakcji na zagrożenie. Jeśli w procesie uczenia się otrzymamy ilość informacji których nie nadążamy przyswajać, mózg zareaguje ”wycofaniem się”, powstrzymaniem działania.  Fizjologicznym odruchem w takim momencie jest odruch skracania mięśni  – przede wszystkim z tyłu ciała od pięt aż do głowy. Jest to tzw. odruch ochrony ścięgien. Kiedy nadmiernie boimy się ruszać  ( poznawać, przyswajać ), odruch ochrony ścięgien skraca włókna mięśni, ograniczając nasze działania do zachowania biernego, do stanu przetrwania w stresującej sytuacji. Kiedy jesteśmy otwarci na działanie (poznawanie, przyswajanie), mięśnie i ścięgna przechodzą poprzez stan naturalnej aktywności, do działania.

 

Zrozumienie można też określić jako zdolność do właściwej (pełnej) obecności człowieka w danej sytuacji, która wyraża się poprzez aktywność wszystkich stref funkcjonalnych mózgu, zapewniającą poczucie bycia i działania tu i teraz. Możliwość oceny tego stanu daje podstawę do racjonalnej decyzji przejścia do następnej sytuacji (np. w procesie uczenia się przyswojenie kolejnej umiejętności).

 

Ćwiczenia proponowane w tym rozdziale skierowane są na aktywizację podstawowych umiejętności związanych ze zrozumieniem:

  • koordynację przodu i tyłu ciała: autonomiczność, współzależność i współpraca przodu i tyłu ciała
  • właściwą postawę ciała w sytuacji utrzymywania stanu skupienia i perspektywy
  • utrzymywanie elastyczności pracy kolan, obszaru miednicy i obręczy barkowej  (szczególnie w sytuacjach stresowych)
  • odróżnianie informacji istotnych i nieistotnych z punktu widzenia postawionego zadania
  • koncentrację na zadaniu
  • przewidywanie rezultatów własnych decyzji i podjętych działań
  • uwolnienie od nadmiernej kontroli i nadmiernego rozproszenia działań
  • organizację czasu (eliminacja pośpiechu i opóźnienia)
  • świadomość bycia i działania  tu i teraz
  • racjonalne działanie w sytuacjach stresowych

Zajęcia prowadzi

Joanna Zwoleńska – pedagog, kinezjolog, arteterapeuta, licencjonowany instruktor Dotyku dla Zdrowia i Kinezjologii Edukacyjnej